آخرین خبرها

آیا می دانستید مغزتان گاهی به شما دروغ می گوید؟

Image result for when your mind lies to you
سایت بدون -گاهی فكر می‌كنیم مغز ما مانند رایانه همه اطلاعاتی را كه به آن وارد می‌شود در خود ذخیره می‌كند. درست و دقیق مطابق با واقعیت! اما این‌طور نیست. مغز ما گاهی به ما دروغ می‌گوید!
ماجرا از این قرار است که اطلاعات دریافتی در مرحله اول در جایی به‌نام هیپوكامپ ذخیره می‌شود. اما اطلاعات در اینجا بیکار نمی‌مانند؛ هر زمان كه ما آنها را دوباره به یاد می‌آوریم، مغز ما مجددا آنها را بازنویسی و ذخیره می‌كند.
در این ذخیره مجدد، اطلاعات دوباره پردازش می‌شوند. كم‌كم اطلاعات از منبع فراگیری آن جدا و وارد قشر مخ می‌شود. این پدیده باعث می‌شود ما منبع اطلاعات به‌دست آمده را به مرور فراموش كنیم. طوری‌كه فراموش كنیم آیا یك عبارت درست است یا خیر. ما برای ارزیابی هر موقعیتی از مغزمان كمك می‌گیریم. مغز به ما خوراك می‌دهد. اما مغز ما همانند رایانه فقط اطلاعات ذخیره شده را مجدد به ما بر نمی‌گرداند؛ بلكه پیشداوری‌هایی تولید می‌كند كه برای ما ناشناخته است اما باعث می‌شود در موقعیتی كه تفسیر می‌كنیم یا تصمیمی كه می‌گیریم اثر بگذارد.
به تمایل ما به جست‌وجو، تفسیر و فراخوانی اطلاعات به‌طوری كه فرضیه‌های گذشته ما را تایید كنند «پیشداوری تایید شده» می‌گویند. مثلا وقتی قرار است موضوعی را به خاطر بیاورید (یادآوری یك درگیری) یا جمع‌آوری اطلاعاتی درباره یك موضوع، در این موارد پیش داوری‌های تایید شده به عنوان فیلتری روی انتخاب‌ها، گردآوری اطلاعات و تفسیر نهایی اثر می‌گذارد. بخصوص این مساله در شرایط هیجانی پررنگ‌تر می‌شود.
محققان در آزمایشی خواستند این فرضیه را بررسی كنند كه آیا مغز همیشه از این پیشداوری‌های تایید شده استفاده می‌كند.
گروهی از روان‌شناسان و عصب شناسان آزمایشی طراحی كردند. در این آزمایش داوطلبان باید به یك صفحه كه در آن نقاط فراوان متحرك سفید رنگی نشان داده می‌شد خیره شده و تعیین می‌كردند آیا این نقاط در جهت یا خلاف جهت عقربه‌های ساعت حركت می‌كنند. پس از آن نقاط متحرك زیادی به داوطلب نشان داده شد و در نهایت از آنها خواسته شد پاسخ بدهند به طور كلی چند درصد نقاط در جهت یا خلاف جهت عقربه‌های ساعت حركت كردند. جواب به‌دست آمده بسیار جالب توجه بود. باتوجه به این‌كه داوطلب در پاسخ اول نقاط را در جهت یا خلاف جهت دیده بود ارزیابی كلی‌اش از حركت نقاط همانند آن بود. یعنی اگر پاسخ اول حركت در جهت عقربه ساعت بود، در ارزیابی كلی نیز حركت نقاط را در جهت عقربه ساعت تشخیص دادند و برعكس.  در آزمایش دیگری از داوطلبان خواسته شد میانگین دو عدد نمایش داده شده را تخمین زده و بگویند آیا این میانگین بالا یا پایین 50 است. سپس به داوطلب اعداد بیشتری نشان داده شد. پس از نمایش تمام اعداد از داوطلبان خواستند بگویند میانگین بیشتر اعداد نمایش داده شده بالا یا پایین 50 بود. جالب است كه دوباره انتخاب اول داوطلبان، مشاهدات بعدی آنها را شكل داد.
مغز چگونه این‌كار را  انجام می‌دهد؟
مغز اطلاعات را طوری انتخاب می‌كند كه انتخاب‌های قبلی شما را حمایت كند. اگر اطلاعات محیطی با اطلاعات و پیشداوری‌های ما هماهنگی نداشته یا مخالف باشد مغز آنها را كم اهمیت جلوه می‌دهد. به طور كلی ما به سمت پیش‌فرض‌های دلخواه خودمان گرایش داریم. در این صورت ما خیلی بیشتر از آنچه به نظر می‌آید اطلاعات را به دلخواه تفسیر می‌كنیم. در این صورت چقدر می‌توان بر نتیجه‌گیری یك فرد از یك موقعیت اعتماد كرد؟
اهمیت بررسی این موضوع زمانی است كه ما براساس اطلاعات گرفته شده از شاهد یك صحنه دست به تصمیم‌گیری می‌زنیم. واقعا چقدر اطلاعات به‌دست آمده می‌تواند بدون پیشداوری‌های تایید شده باشد؟
نویسنده : فاطمه موسوی بصیرت/ جام‌جم
برچسب‌ها: ,

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

add_action('wp_head','telegram_seo_link'); function telegram_seo_link(){ if (is_single()) { global $post; $thumbnail = wp_get_attachment_image_src( get_post_thumbnail_id($post->ID), 'full' ); echo ' '; } }